OP Z’N RAAS
Zondag het boek gekocht en gister al helemaal uitgelezen. ‘Op z’n Raas’ is een fantastisch boek over de carriere van Jan Raas. Het boek is voor mij af en toe vreemd om te lezen, want als dorpsgenoot ken ik hem. Het mooie voor mij waren de hoofdstukken over zijn carriere als coureur. Ik ken redelijk wat hoofdzaken uit zijn carriere, maar de verhalen daarachter kende ik nog niet. Voor mij was het vooral prachtig om te lezen hoe hij zich helemaal op een koers kon richten. Hij zou en moest een bepaalde wedstrijd winnen, al was het maar omdat er nog een ‘rekening’ te vereffenen was.
Ik heb na het lezen dan ook nog meer respect voor Jan gekregen dan dat ik al had. Stiekem baal ik er van dat ik niet 10 jaar eerder ben geboren. Al die feestjes bij de koersen na een prachtige overwinning of het grote feest in ’s-Heerenhoek nadat hij wereldkampioen werd. Wat had ik daar graag bij geweest.
Ook zo’n prachtige passage is de overwinning tijdens het Nederlands kampioenschap van 1978. Met de winst plaatste hij zich voor het WK in Canada. Hij had er niets te zoeken vanwege het heuvelachtig parcours. Echter was dit het land waar zijn broer met familie woonde. Vol trots mocht zijn neef Pierre met de kampioenschapstrui door Toronto lopen. En die trui die kwam ik twee jaar geleden tegen… tijdens carnaval.
Als het tegenwoordig over Jan Raas gaat, dan gaat het maar over 1 ding. De stilte. Hij vertoont zich nergens wat met wielrennen te maken heeft. Het is één groot vraagteken. Ik hoop echt van harte dat we het spoedig kunnen hebben over Jan zijn prachtige overwinningen en dat we deze radiostilte voorgoed achter ons kunnen laten. Hij kan nog zo belangrijk voor het wielrennen van het heden zijn. Al is het maar ergens achter de schermen.
En anders nog eens een keer een prachtige docu over de carriere van Jan Raas als renner. Als je daar nog een regisseur voor zoekt Jan, je mag me altijd bellen of mailen! :-)
May 6th, 2009 at 22:08
Sorry hoor Mark, maar die kleffe adoratie gaat me iets te ver. Ik zou zeggen: raar, dat JR zich verschuilt en dat de turbo-dijen verschrompelen in de herinnering. Een echte vedette verstopt zich nooit. Hoe groot ook. Met respect….sportmeneer
May 6th, 2009 at 23:39
Als we de ware reden (ooit) te weten komen dan kunnen pas praten over de uitspraak “een echte vedette verstopt zich nooit”.
Die kleffe adoratie komt van mijn kant omdat ik hem als coureur nooit ECHT heb gekend. Dit boek heeft mij de ogen geopend dat het meer was dan alleen een verdomd goed coureur. Hij is niet alleen niet alleen belangrijk geweest tijdens zijn leven als actief renner, maar ook van daarna.