OVERKLAST
Sunday, June 22nd, 2008
Geen schim meer van de eerste drie wedstrijden. Geen geloof, geen passie, geen vechtlust. Het was allemaal plotsklaps verdwenen tegen de Russen. Natuurlijk geen moment de kans gehad om maar in de wedstrijd te komen, want ik neem m’n petje af voor Guus en z’n mannen. Heerlijk voetbal, heerlijk opportunistisch, en een heerlijke flair. Geen speld tussen te krijgen.
Ik ga niemand enige verantwoordelijkheid toeschrijven, maar mag ik wel even 1 grote ergenis opschrijven van deze avond. Wat een gigantische nepfans in het stadion van Basel! We hebben het altijd zo over de 12e man, maar hebben we die tussen minuut 56 en 86 gehoord? NEE! Wat nou 12e man, wat nou steunen bij lief en leed!? Als één blok achter oranje wanneer het minder gaat! Maar nee, als zielige armoedzaaiers als een verschrompelde bloem (lees: lul) ineen! Weg met die wortelhoofd. Weg met die generaal met EK beker. Weg met die Gallische hoed! Wat zijn jullie een stelletje nepfans! Volgens mij moet er nog maar eens cursusje ‘fan zijn’ volgen en misschien is het beter dat jullie gewoon nooit meer komen. Jullie plek inruilen voor een supporter die ondersteunend kan zijn is een betere optie!
Desalniettemin heb ik genoten van Oranje dit EK. Alleen blijft er weer zo’n smaak net zoals ‘98 en 2000 hangen. Eigenlijk zijn we de beste… maar een moment van zwakte wordt ons meteen fataal.



Eigenlijk zou ik willen dat de wedstrijd tegen Frankrijk een aantal dagen wordt uitgesteld, want ik hang nog in ‘de 3-0 roes’. Iedere keer besef je weer dat die uitslag een uitslag is waar je hevig van moet genieten. Op mijn telefoon staat sinds dinsdag dan ook een ringtone met Jack van Gelder die de 3-0 becommentarieert. Hoe bedoel je genieten van ieder binnen komend telefoontje… en godzijdank, wat hebben ze me vaak nodig. “Nog een kans voor het Nederlands Elftal.. geeft ‘m voor… komt ie bij Van Bronckhorst… EN DAAR GAAT IE.. DAAR GAAT IEE…” Yes, weer een beller.
Het is puur genot om Italië te zien spartelen. Wereldkampioen zijn en zoveel moeite hebben om maar iets van grip op de wedstrijd te krijgen. Het lukte eventjes na rust, maar echt moeilijk hebben ze het ONS Nederland totaal niet gemaakt. Dat kon ook niet want noem 1 speler die iet wat minder was? Inderdaad, niemand.
Het is negen juni, de tijd is daar. Het werd verdorie wel eens tijd, want een echte topper hebben we de laatste dagen moeten missen. Het zag er allemaal op papier leuk uit, maar mijn voetbalhartje is sinds zaterdag nog niet 1 keer harder gaan kloppen. Vanavond gaat dat in ieder geval wel gebeuren, al wordt het een roemloze aftocht.
Sneijder wel/niet geblesseerd, Heitinga wel/niet op het middenveld, de achterhoede van Oranje 


Dat was een klinkende 5-1 overwinning in Eindhoven. Ten Cate blij, Ajax spelers blij, scheidsrechter Braamhaar blij… uhhh Braamhaar blij? Die moet toch onpartijdig zijn? Nou, check het maar! Let op het knuistje!


Ik ben fan van Talpa! Ik herhaal, ik ben fan van Talpa! In ieder geval van de voetbal afdeling, want wat lezen we zojuist bij 
“Gaan ze nu schoppen?”

in een Portugal shirt terug naar huis gekomen. Een (geen kopstoot gevende) Portugees was zo sportief (het kan dus wel!) om shirts te ruilen. Aardige gasten die natuurlijk na afloop door het dolle heen waren. Zij hadden niet verwacht dat Portugal ‘t zou redden (theatraal, dat dan weer wel) en schaamde zich voor het gedrag van hun landgenoten (wat kan hun het ook roesten).